«وقایع‌نگاری دوران معاصر»؛ یک سه‌گانه تجربی. فیلم «نو کهنه» تصاویری از بیش از یک دهه سرگردانی کارگردان میان صحنه‌ها، لوکیشن‌ها و مواد مخدر را در هم می‌آمیزد؛ سفری شتاب‌زده به دور جهان از میان تکرارهای مختلف فرهنگ ضد‌جریان.

روایتی ساده و بی‌پیرایه از مواجهه اگزیستانسیال یک مرد جوان. یکی از میان‌نویس‌های فیلم که برگرفته از متون ودانتا است می‌گوید: «همان‌طور که غبار آینه را می‌پوشاند، شهوت نیز خودِ واقعی را پنهان می‌کند.» و در واقع، در حالی که دنیای درونی شخصیت اصلی با بازی پیر کلمنتی مبهم باقی می‌ماند، محله سن ژرمن د پره که وسوسه‌های او را رقم می‌زند، با جزئیاتی تکان‌دهنده به تصویر کشیده می‌شود.